Ben jij AEROZO-compatibel?

Je hebt Wielerrevue of La Gazzetta ooit gekocht alleen om de tijdsverschillen voor de etappe te bekijken.

Je omcirkelde de cols al met pen voor het vertrek.

Je dacht oprecht: "Vandaag kan het aansluiten."

Je hebt ooit ruzie gehad met een familielid omdat die iets anders wilde kijken tijdens de Tour de France.

Voor jou betekende juli: caravane, Eurosport, helikoptergeluid, verpletterende hitte en dutje voor een vlakke etappe vóór de sprint.

Je hebt ooit "VAL ACHTERAAN!!!" geschreeuwd op de camping terwijl niemand de Tour keek.

Je hebt ooit uren aan de kant van een dalweg gewacht voor een petje, drie dubieuze gadgets en het zien passeren van een peloton op 70 km/u gedurende exact 4 seconden.

Dat Indurain vijf keer op rij de Tour won terwijl hij eruitzag als iemand die de bus haalt, vond je totaal normaal.

Voor jou is Thibaut Pinot een beetje de Johan Cruijff van het wielrennen, maar dan met een helm.

Je kijkt Le Virage Pinot zoals andere mensen Titanic kijken.

Froome die te voet omhoogloopt op de Ventoux blijft een historisch moment in de moderne sport.

Jalabert blijft eeuwig een panda die aanvalt in de wip.

Als iemand "mimosa" zegt, denk je niet aan een bloem of een cocktail, maar rechtstreeks aan Sylvain Chavanel.

Voor jou duurde het gele trui van Julian Alaphilippe in 2019 exact drie-en-een-half emotionele eeuwen.

Voor jou was Sandy Casar een échte renner.

Je hebt ooit geprobeerd aan te vallen in een parkeergarage-helling na Virenque op tv te hebben gezien.

Je weet precies hoe een Eurosport-openingssequentie van de Tour uit de jaren 2000 klinkt.

Je geloofde oprecht dat Oakley-zonnebrillen het vermogen verhoogden.

Je hebt ooit "NEEM EEN BEURT!!!" naar een televisie geschreeuwd.

Je kent namen van cols voor je sommige hoofdsteden kent.

Je kijkt soms naar een fiets tegen een muur zoals anderen naar een kunstwerk kijken.

Je hebt ooit een bocht genomen en gedacht: "Opgelet, afdaling à la Savoldelli."

Je vindt het nog steeds normaal dat een renner aanvalt op 70 km van de finish bij 38 graden.

Je hebt ooit in de wip geklommen op een campinghelling om Pantani na te doen.

Je weet dat een bidon gegooid door een prof meer waard was dan een trofee.

Sinds februari typ je regelmatig "Mathieu van der Poel Tour de France etappe" op Google alsof het internet je uiteindelijk het antwoord zal geven dat je wilt horen.

Je hebt ooit de startlijst van een obscure Italiaanse koers bekeken alleen om te zien of Pogačar ingeschreven was.

Als een Nederlander of Belg aanvalt op 82 km van de finish, weet je al innerlijk dat hij teruggehaald wordt… maar je gelooft er toch in.

Je vindt dat een tijdrit in de regen automatisch een kunstwerk is.

Je hebt Eurosport om 2 uur 's nachts opnieuw opgestart om een aanval van Contador in Verbier te herbekijken.

Je vindt dat de oude broodjeshelmen uit de jaren 90 verreweg meer charisma hadden dan sommige huidige aerohelmen in de vorm van een zetpil.

Je hebt ooit gedacht: "Die zit al te bakken" toen je een renner zijn mond lichtjes zag openen in een col.

Je vindt dat Parijs-Roubaix onder de zon een onvolledige versie van Parijs-Roubaix is.

Je hebt ooit het weer op de Ventoux serieuzer bekeken dan het weer op je vakantiebestemming.

Je kent de haarspeldbochten van de Alpe d'Huez uit je hoofd… terwijl jij in de Alpen eigenlijk alleen skiëte op de piste in een Decathlon-combinaison.

Je herkent een echte klimmer, een valse klimmer en een rouleur die "de schade beperkt".

Je hebt ooit zin gehad om iemand te applaudisseren alleen maar omdat hij netjes in de wip reed.

Een vuile gele trui in het hooggebergte blijft voor jou een van de mooiste objecten in de hele sport.

Als iemand een col wat te snel afdaalt, denk je automatisch aan de afdaling van Beloki richting Gap.

Je weigert te accepteren dat een kind moet wachten tot hij "groot genoeg" is om op een echte machine te rijden.